Ακούμε με την κατάλληλη φαρμακευτική ενίσχυση (γιατί δεν ακούγεται με τίποτε ο Νικολάκης) ενός Lexotanil ή ενός Xanax (που η Καλυψώ η Μάγισσα τα έχει για καραμέλες), τον κηρυγματικό λόγο του γνωστού Ευφρόσυνου-Αφρόσυνου-Νικολάκη (πόσα ονόματα έχεις πιά?). Ας ελπίσουμε, ο δρόμος για το Ψυχιατρείο να είναι όλο και πιό κοντά, μέρα με την μέρα, ώρα με την ώρα. Ούτως η άλλως, η μέρα εκείνη δεν θ'αργήσει...

We listen with the appropriate pharmaceutical enhancement (because Nikolakis suck) of a Lexotanil or a Xanax (which Calypso the Witch has them for candy), the preachy speech of the well-known Euphrosynos-Aphrosynos-Nikolakis (how many names do you have now?). Hopefully, the road to the Psychiatric Hospital is getting closer and closer, day by day, hour by hour. After all, that day won't be long in coming..